ArchiwalneO krok od katastrofy - Zaburzenia psychiczne okresu rozwojowego

O krok od katastrofy – Zaburzenia psychiczne okresu rozwojowego

-

- Advertisment -spot_img

Maciej Pilecki

Zaburzenia psychiczne okresu rozwojowego są zjawiskiem narastającym w skali światowej. W 2020 wg WHO zaburzenia neuro-psychiczne będą pierwszą z pięciu najczęstszych chorób, przyczyn zgonów i niepełnosprawności wśród dzieci. Również w Polsce od końca lat 80. ubiegłego wieku obserwujemy narastanie częstości diagnozowania większości zaburzeń psychicznych okresu rozwojowego. Wyzwaniom tym nie towarzyszy adekwatny rozwój instytucji nastawionych na zapobieganie i leczenie zaburzeń psychicznych w okresie rozwojowym. W Polsce brakuje około 200 psychiatrów dzieci i młodzieży. Średni wiek aktywnych zawodowo psychiatrów dzieci i młodzieży wynosi 60 lat. Szkoleniem w tym zakresie zainteresowanych jest niewielu młodych lekarzy. Niewystarczająca jest też ilość łóżek psychiatrycznych dla dzieci i młodzieży, w tym zwłaszcza łóżek specjalistycznych. Brak jest systemu opieki środowiskowej. Obserwowany jest konsekwentny odpływ lekarzy psychiatrów wieku rozwojowego do praktyk prywatnych.

W systemie opieki zdrowotnej czy edukacji brak jest wypracowanych procedur postępowania w wypadku zagrożenia próbą samobójczą, autoagresją, agresją czy w wypadku intoksykacji, której towarzyszą objawy psychiatryczne u osób w wieku rozwojowym. Wiedza lekarzy pierwszego kontaktu, lekarzy medycyny ratunkowej czy pediatrów na temat zaburzeń psychicznych w okresie rozwojowym jest więcej niż ograniczona. Powoduje to, iż czasami do lekarzy psychiatrów kierowane są w trybie pilnym osoby niewymagające tego typu pomocy. Z drugiej strony zdarza się, iż osoby z nasilonymi objawami, ryzykiem samobójczym lub zachowaniami agresywnymi czekają miesiącami na wizytę i leczenie.

Pomiędzy instytucjami zajmującymi się niesieniem pomocy dzieciom i młodzieży oraz ich rodzinom brak jest wystarczającej współpracy i wzajemnej komunikacji. Podobnie nieskoordynowane są akcje profilaktyczne.

Miejsce profilaktyki przemocy domowej zajmują w Polsce oddziaływania o charakterze represyjnym. Często osobą usuwaną z domu są nie sprawcy przemocy domowej, ale dzieci. Decyzje o odbieraniu dzieci rodzicom nie poprzedzane są intensywną pracą terapeutyczną dającą szansę na utrzymanie relacji rodzinnych. Interwencje podejmowane są dopiero wtedy, gdy u dzieci pojawiają się problemy emocjonalne i psychiczne. W Polsce brak jest systemu opieki psychiatrycznej perinatalnej, gdzie wczesna interwencja zaburzeń więzi prowadzona w stosunku do kobiet w ciąży oraz dzieci do 12 miesiąca życia zapobiegać może późniejszym problemom rodzinnym czy zaburzeniom psychicznym u dzieci.

Wydaje się, iż postępująca dezintegracja instytucji pomocy psychiatrycznej dla dzieci i młodzieży zbliża się do niebezpiecznej granicy, poza którą naprawa systemu będzie bardzo trudna lub wręcz niemożliwa.

Zdjęcia w serwisie: www.stock.chroma.pl, www.123rf.com, archiwa autorów i redakcji

Najnowsze

Poradnik: „Jak możesz pomóc osobie, która ma skłonności samobójcze”

10 września przypada Dzień Zapobiegania Samobójstwom. Centrum Terapii Dialog przygotowało specjalny poradnik dla osób, które chcą pomagać innym ze...

Psychoedukacyjne Grupy Wsparcia

Ci, którzy chcieliby się dowiedzieć czegoś więcej o swojej chorobie/zaburzeniu oraz tacy, którym z różnych powodów trudno jest zdecydować...

Jak zostać psychiatrą? Studia oczami studentów

Jakub Tercz, Aleksandra Hamny Studia na kierunku lekarskim nie przygotowują do bycia psychiatrą – twierdzą polscy studenci. To byłby dobry...

Trening Interpersonalny – Ryszard Kulik

Jacek Jakubowski | Grupa TROP Problematyka pracy z małymi grupami jest przede wszystkim domeną psychologii. (…) refleksja nad człowiekiem i jego...
- Advertisement -spot_imgspot_img

Asystent zdrowienia – oczekiwania i przygotowanie

Anna Liberadzka Asystenta zdrowienia można określić jako: towarzysza, mediatora, motywatora, pełnomocnika, rzecznika, mentora. Ta nowa rola osób z doświadczeniem kryzysu...

Buka u psychiatry – Łukasz święcicki

Z popularyzacją wiedzy medycznej kłopot jest taki, że każdy w zasadzie czuje się kompetentny, by takową uprawiać. Zawiera to,...

Na czasie

Pielęgniarstwo psychiatryczne – brakujące ogniwo

Janusz Chojnowski             W bardzo bogatym programie jubileuszowego 25. Europejskiego...

Psychiatria i Sport

Piotr Wierzbiński, dr n.med. Nie sposób nie wspomnieć o sporcie,...
- Advertisement -spot_imgspot_img

Może Cię zainteresować
Rekomendowane