KulturaMuzykaPeter Gabriel „So”           

Peter Gabriel „So”           

-

- Advertisment -spot_img

Mirek Sukiennik

Peter Gabriel był jednym z założycieli i wokalistą grupy Genesis – czołowego przedstawiciela brytyjskiego rocka progresywnego lat 70. Po 6 płytach, na których był głównym autorem utworów i po serii spektakularnych koncertów, gdzie Gabriel uzupełniał muzykę o nowatorskie scenografie i kostiumy, rozpoczął w 1975 r. karierę solową. Jego pierwsze cztery albumy, sygnowane jedynie imieniem i nazwiskiem spotkały się z dobrymi ocenami krytyków, jednak ich sukces komercyjny był umiarkowany. W połowie lat 80. rock progresywny przestał być popularny i wielu jego wykonawców skierowało swoje zainteresowania w stronę popu. Peter Gabriel także postanowił nagrać płytę „lżejszą” w odbiorze. Jednak nie oznaczało to odcięcia się od progresywnych korzeni, rockowego brzmienia i wpływu World Music. Wykorzystał też w pełni możliwości jakie dał nowy rodzaj promocji – teledysk. Niezwykłe brzmienie album zawdzięcza zarówno perfekcjonizmowi Gabriela (praca nad albumem trwała prawie rok), jak i aranżacjom, i produkcji Daniela Lanois i Briana Eno. W trzech utworach wystąpiła wokalistka Kate Bush, inni muzycy to m.in. David Rhodes, Youssou N’Dour, Manu Katche i Laurie Anderson.

Peter Gabriel „So” , Maj 1986 r.

  1. Red Rain
  2. Sledgehammer
  3. Don’t Give Up
  4. That Voice Again
  5. Mercy Street
  6. Big Time
  7. We Do What We’re Told (Milgram’s 37)
  8. This Is The Picture ( Excellent Bird)
  9. In Your Eyes

Utwory zawarte na albumie nie są typowymi piosenkami pop „o niczym”. Peter Gabriel porusza w nich różne tematy, np. Red Rain – został zainspirowany snem Gabriela, Sledgehammer to pochwała rytmu inspirowana latami 60. (animowane video stanowiło przełom w produkcji teledysków), Don’t Give Up – porusza problem bezrobocia i trudności w zaakceptowaniu tego faktu przez mężczyznę, Big Time – przesyt nowego kapitalizmu, a In Your Eyes – to jedna z najpiękniejszych ballad o miłości.

Dwa utwory, ze względu na charakter pisma, chciałbym omówić bardziej szczegółowo:

Mercy Street – poświęcony pamięci Anne Sexton – amerykańskiej poetki, laureatki Pulitzera. Cierpiała ona na depresję i w ramach terapii lekarz zalecił jej pisanie poezji. Jej choroba miała jednak bardziej złożony charakter, z maniami prześladowczymi, próbami samobójczymi i skomplikowanymi relacjami rodzinnymi. Nawet osiągnięte sukcesy i laury nie zapobiegły rozwojowi choroby i w wieku 45 lat poetka popełniła samobójstwo. W swojej twórczości (nazywanej poezją konfesyjną) poruszała problemy osobiste i jako jedna z pierwszych – kobiecej fizjologii i seksualności. Tekst piosenki zawiera nawiązania do wiersza Sexton „45 Mercy Street” i pięknie łączy rytm z elementami muzyki etnicznej Brazylii.

Z kolei We Do What We’re Told (Milgram’s 37) to utwór poświęcony eksperymentowi Milgrama. Tekst to tak naprawdę powtarzane wiele razy stwierdzenie – Robimy to, co nam każą… Gabriela zafascynował sam eksperyment, jak i prawda o naturze ludzkiej jaką obnażył. Milgram był psychologiem społecznym z Uniwersytetu Yale – chciał sprawdzić, jak doszło do ślepego wykonywania rozkazów w hitlerowskich Niemczech – jak to możliwe, że naród o wysokiej kulturze stał się wykonawcą ludobójstwa. W serii doświadczeń okazało się, że wpływ autorytetu, presja i sytuacja w jakiej znajduje się człowiek hamuje inne uwarunkowania postępowań jak np. asertywność, emocje, osobowość, motywy, wartości. Tytuł nawiązuje do wyniku jednego z eksperymentów, w którym aż 37 na 40 badanych użyło maksymalnego wstrząsu elektrycznego. Badanie, którego opis podają wszystkie podręczniki psychologii i psychiatrii jest jednym z najsłynniejszych eksperymentów tego typu w historii, a jego publikacja wywołała ożywione dyskusje w świecie i wiele wątpliwości natury etycznej. Nikt jednak nie negował otrzymanych wyników – co więcej, w wielokrotnie wykonywanych podobnych badaniach rezultaty były zbliżone. Powstaje jednak pytanie, czy wszystkie tego typu zachowania można tłumaczyć wpływem nakazu czy presji społecznej – czy nie jest to jakaś pierwotna, ukryta część ludzkiej natury? Jak często oglądając wiadomości zastanawiamy się –  „jak coś takiego mogło się wydarzyć w dzisiejszym, tak nowoczesnym świecie” (Jugosławia, Syria, Ukraina…)?

Proszę zauważyć, jak daleko zaszliśmy w analizie płyty sprzed ponad 28 lat. Płyty wyjątkowej, pełnej przestrzeni i muzycznych smaczków, której teksty, klimat i specyficzny nastrój robią ciągle duże wrażenie. To 46 minut muzyki, którą trzeba poznać i do której będzie się wracać. Jej autor to postać nietuzinkowa i niezwykła – zaangażowana w liczne projekty kulturalne i charytatywne. Jest członkiem Amnesty International, współzałożycielem organizacji Witness, założycielem promującej World Music wytwórni Real World, pionierem w wykorzystaniu nowych technologii w muzyce, realizacji dźwięku i obrazu. Peter Gabriel figuruje także na publikowanych w internecie listach słynnych osób cierpiących na chorobę afektywną dwubiegunową. Sam artysta w swojej biografii i wywiadach wspomina jedynie o walce z depresją. Nie ulega wątpliwości, że Peter Gabriel to jeden z najbardziej innowacyjnych współczesnych artystów. Mam nadzieję, że wielu z Państwa miało okazje zobaczyć go na koncercie, gdyż są to moim zdaniem jedne z najlepszych widowisk muzycznych naszych czasów.

Zdjęcia w serwisie: www.stock.chroma.pl, www.123rf.com, archiwa autorów i redakcji

Najnowsze

Światowy Dzień Choroby Afektywnej Dwubiegunowej: młodzi pacjenci z ChAD wciąż czekają na ogólnodostępną farmakoterapię

30 marca obchodzony jest Światowy Dzień Choroby Afektywnej Dwubiegunowej (ChAD), poświęcony pamięci wszystkich chorujących na to zaburzenie. Skuteczność leczenia choroby...

Ruch przeciw depresji

Nie ma wątpliwości, że ruch jest dobrym środkiem służącym zapobieganiu depresji, choć trzeba pamiętać, że tak jak do jej...

Terapia sztuką pozwala zrozumieć własne emocje i nie jest stygmatyzująca

Tempo życia nie spadnie, a wyzwań będzie coraz więcej. Trzeba wprowadzić profilaktykę psychiczną w szkołach wyższych, żeby nauczyć studentów...

Presja edukacyjna

Cezary Żechowski Kiedy w czerwcu kończył się rok szkolny i zbliżały wakacje, miałem poczucie dobrze wykonanego obowiązku. Większość dzieci i...

Urojenia wsteczne – zapomniany termin psychopatologiczny

Ryszard Kujawski | Wojewódzki Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Świeciu Przeglądając starą prasę psychiatryczną, natknąłem się na artykuł Adama...

Dlaczego psychoterapeuci odrzucają projekt rozporządzenia dotyczący specjalizacji?

Niniejszy tekst zawiera obszerne fragmenty informacji dla mediów przygotowanych we współpracy przez reprezentantów między innymi: Sekcji Naukowej Psychoterapii i...

Na czasie

Psychiatria i Sport

Piotr Wierzbiński, dr n.med. Nie sposób nie wspomnieć o sporcie,...

Pielęgniarstwo psychiatryczne – brakujące ogniwo

Janusz Chojnowski             W bardzo bogatym programie jubileuszowego 25. Europejskiego...
- Advertisement -spot_imgspot_img

Może Cię zainteresować
Rekomendowane